خاطرات سیده زهرا و به قول مامان بزرگش زهرا بهار
رابطه زهرا و علی خوب است. با هم بازی می کنند. کمتر دعوا می کنند.

فقط علی قدری قلدری می کند و زهرا هم عصبانی می شود. من همیشه به زهرا می گویم کوتاه بیا.

ولی فکر می کنم این روند خوبی نیست و به هر حال به زهرا فشار می آید.

امیدوارم به برنامه هایی که برایشان ریخته ام برسم. فعلا برنامه ی غذایی شان تقریبا خوب پیش می رود.

تا فصل بهار بیاید.

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 10:43  توسط مامان  | 

 

سلام بانوی من...

بالاخره آنقدر بزرگ شدی که من اینطوری خطابت کنم. دیگر خانوم شده ای برای خودت ... مدرسه رو شدی

عجب...

 

این نوشته را با اشک برایت می نویسم... با سوز دل ... با حالت هایی که هیچ گاه دست از سر من

بر نمی دارد... شب... نیمه شب... یک غروب ... یا حتی یک روز کاملا آفتابی.. روی تخت... توی مدرسه تو...

توی خیابان.... داخل مترو... با یک کلمه آشنا.... می آید و دوباره فرو می ریزد اشک ها...

دست خودم نیست دخترم... شاید این اشک ها هیچ وقت خشک نشود... هیچ وقت تمام نشود...

هر از گاهی بیاید گلوگیرت کند... قلبت را مثل یک انار آب لمبو کند.. بفشردت و آلوچه آلوچه فرو بغتلد پایین...

یک رازهایی می ماند کف سینه ی آدم و آدم را ذره ذره آب می کند... این رازهای سینه ی من هم همینطور

می ماند و دیگر نمی توانم چیزی بگویم از آن برایت... برای هیچ کس...

 

دوستت دارم

 

تا بعد

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۵ساعت 23:16  توسط مامان  | 

سلام

(این پست خیلی دیر شد چون دو ماهی بود که سیستم بلاگفا مشکل پیدا کرده بود.)

بالاخره دادش زهراجان به دنیا اومد و زهرا دست مثل وبلاگش شد: آجی!

 

 مشخصات علی

 نام: سید علی

تاریخ تولد: 28 اردیبهشت 1394

ساعت تولد: یک و بیست دقیقه ی ظهر درست به هنگام اذان

نام بیمارستان: چمران

قد: 50

وزن: 2900

دور سر: 37

گروه خونی: +o  (مثل مامانش)

اولین تعویض های کهنه: توسط خاله سمیرا

تاریخ ختنه: 25 خرداد  (در بیست و هشت روزگی)

 

هدایای علی: سه چهار تا سکه (خاله سمیرا، زنمو مه کامه، خاله پریسا، دایی محسن)، طلای ان یکاد (مامان جون)، طلای نام علی (عمه جیگر) و طلای نامِ خدا (عمه زینب) و یک گهواره برقی خیلی شیک (مادر). باباش هم واسش قربونی کشت.

علی دو هفته ی اول دائم خواب بود حتی شب ها! بهترین اتفاق ممکن! اما بعدش به جز دو شب که تا ساعت سه چهار بیدار بود. بقیه ی شب ها تا الان که از پنجاه روز هم گذشته، تا دو نصف شب بیداره و بعد از اون تا صبح می خوابه. صبح ها هم بعد از یک ساعتی دوباره می خوابه تا ظهر. کلا  چهل روز را بیشتر خواب بود و چیز زیادی از دنیا نفهمید.

اولین خنده ی هوشیارانه رو تقریبا تو بیست و پنج روزگی زد و شاید هم زودتر.

اولین اذان رو عمو حامد در گوشش خوند.

نافش شب هشتم ساعت یک و نیم شب تو جاش افتاد.

اولین حموم: روز هشتم توسط مادر

بیشتر از ده روز زردی داشت و غالبا روی ده و یازده بود.

سید علی تو خانوداه خودم نوه ششم و تو خانواده ح نوه دومه...

 قیافه علی

علی روزی که به دنیا اومد خیلی زشت نبود... اما احساس می کردم که مثل زهرا نشه... الان که پنجاه روزی گذشته صورت زیبایی داره البته تو عکس خیلی خوب نمی شه. قیافه اش هم همه میگن رفته به حسین آقا. خاله سمیرا بهش میگه: سید حسین کوچولو!

مدام بدنش رو تکون میده مخصوصا وقتی شیر میخاد دو تا پاشو پرت می کنه هوا  !  و آدم کلی خنده اش می گیره.

 

                               

 

                                               

 

                                   

 

                                              

 

                                               

 

                                             

این هم یک عکس فلسی (به قول زهرا) :

                                           

 

                                         

 

اینم زهرا خانوم که اصرار داشته که این عکسش هم گذاشته بشه :

                                       

تو این عکس هم زهرا پای علی را بوسیده:

 

                                      

زهرا از اومدن دادشش خیلی خیلی خوشحاله و دائم میگه خدارو شکر می کنم! تا اینجا هم اثری از حسادت در اون به وجود نیومده ... تا ببینیم بعدش چی میشه!

خدا خیر بده زهرا رو که واقعا کمک حالمه و وسایل مورد نیاز رو همیشه بهم می رسونه.

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۴ساعت 16:4  توسط مامان  | 

داریم با پدر زهرا درباره ی طلاق صحبت می کنیم، طلاق یکی از دوستان.

زهرا می گوید: نه طلاق نه!

می پرسم: مگه تو می دونی طلاق چیه؟

میگه: آره شما میخاین طلاهای منو بفروشین، این یعنی طلاق!

...............

بعضی وقت ها با استفاده از کلمه های آدم بزرگ ها، حرف های عجیب می زند مثلا می گویم:

مامان من رفتم مدرسه... خوش گذشت خانوم مهلّم سوال کرد. پاسخ داد. من گفتم مسوولیت شما مسوولیت بابا و مسوولیت خودم رو. بعد یه مرحله نوشتم!

 فردا هم امتحان دارم. می رم امتحان می کنم. بعدش میرم بیمارستان. که بگم کارتمو دزدیدند.

...................

زهرا: مامان خدا زنه یا مرد؟

مامان: خدا نه زنه نه مرد. خدا انسان نیست.

زهرا: من فکر می کنم خدا خانومه! مامان خدا چاقه یا لاغر؟

مامان: خدا انسان نیست که بگیم چاقه یا لاغر. نه چاقه نه لاغر... اون یه شکل دیگه ست

................

این هم دو عکس جدید از زهرابهار در فصل بهار:

 

                                           

 

                                          

هر دو لباس رو هم خاله سمیراجون واسه اش دوخته...

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 12:34  توسط مامان  | 

زهرا: مامان بیم از لوازم تهویم (!!!) واسه من دفتر نقاشی بخریم.

..............

زهرا حین نگاه کردن به قفس طاووس ها

- بابا اینا تخم می زارن؟

- بله بابایی

- حالا تخم هاشو استاندارده؟

........................

سر میز رستوران - زهرا و مامانش منتظرن که غذا آورده بشه

- مامان حالا بیا در مورد زندگی مشترک حرف بزنیم!

* مامان همیشه وقتی سه نفری هستند این جمله رو به بابا میگه... حالا زهرا هم راه افتاده

.................................

دیروز بابا زهرا رو دعوا کرد و زهرا رفت تو اتاقش و چند لحظه بعد منو صدا زد که مامان بیا تو اتاقم کارت دارم.

بعد توی اتاق میگه: مامان، بابا سر بچه سید داد می زنه؟ برو بهش بگو : حالا باید سر بچه سید داد بزنی؟

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم اسفند ۱۳۹۳ساعت 13:5  توسط مامان  | 

بابای زهرا داشت می رفت خرید، به زهرا میگم شما چی سفارش داری؟ 

زهرا: از اونا بخر که بالاش بنفشه پایینش بنفش نیست! بعد بالاش پوشیده است پایینش پوشیده نیست. مثل

چیپس و پفکه اما چیپس و پفک نیست. خنکه و آدم انگار باهاش یخ می زنه وولی بستنی نیست!

به نظرم اگر همه دانشمندان و چیستان شناسان جهان هم جمع بشوند عمرا بفهمند این دختر چی خواسته!

..........

رفتیم تره بار بعد زهرا میگه مامان تو اون مغازهه ، من یه چیزی دیدم که مثل ماه می مونه! برام می خری؟

گفتم بریم نشونم بده ببینم این ماهه چیه؟

به نظرتون چی بود؟

بادوم هندی!

..............

سر نماز گوشه ای از چادر را می کشد روی سرم و دورم می چرخد و می گوید: «وای شما حضرت امام موسی

شدی سلام الله علیه! »

بعضی وقت ها یه روسری می اندازد روی صورتش و می گوید: واااای من دیگه نوه ی نوه ی نوه ی امام حسن ع

نیستم، من الان خودم امام حسنم!!!

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم اسفند ۱۳۹۳ساعت 19:8  توسط مامان  | 

زهرا میگه مامان شخصیت های باب اسفنجی رو بگم؟

باب اسفنجی، پاتریک، خرچنگ، پخ نابود!

تا دو روز با باباش هی می خندیم و میگیم دوباره بگو!!!

بعد به صرافت افتادیم که منظورش از پخ نابود، اختاپوسه!

 

رفتیم خونه ی خاله حمیده و کلی خوووش گذشت. ظهر هم به دعوت حمیده جان رفتیم رستوران سنتی خیلی

خوشگلی همون نزدیکی خونه شون با زهرا و عمه جیگر و محمد رضا و علیرضا (بچه های حمیده)...

هر سه تاشون حسابی شلوغ کردند جوری که مجبور شدیم سفره و مخلفات پیش غذا رو جمه کنیم تا وقتی

غذارو آوردن دوباره پهن کنیم.

یک جا نمی نشستن... بیرون که اومدیم زهرا گفت: واااااااای چقدر خوش گذشتا !

عکس زهرا همراه با محمد رضا:

                                        

عکس علیرضا که مهرش یه دنیا تو دلم رفت. علیرضا همه ی حرف هاشو با اشاره بهمون می فهموند.

خیلی سریع با من و لیلا انس گرفت. اول با من و بعد هم که لیلا اومد منو به لیلا فروخت. و سوپشو فقط از لیلا

می گرفت. خیلی مخلبون و نررررم بود. منم هی فششاااارش می دادم تو بغلم.

                                            

اولین و آخرین برفی که اومد!!! متاسفانه داخل تهران که اصلا نیومد.... زهرا و باباش رفتن و یه دو ساعتی حالشو

بردن:

                                            

زهرا خانوم وقتی که حسابی حجاب می گیره!!! دختر خوب می خاین بیاین اینجا:

 

                                          

یه مدت بود که مدام می گفت مامان من مقنعه میخام. این بار که رفتم یزد واسه اش یه مقنعه ی بنفش خریدم.

یه مدت پوشید و دوباره رجوع کرد به روسری.

                                         

                        

  زهرا عاشق گله. واسه همین گاهی که از ونک می اومدم براش گل می خریدم. می گذاشتش تو بالکن و

تا دو هفته بعد گل سر زنده می موند. یه بار صورتی یه بار رز سرخ و یه بارم نرگس....

                                                     

هیچ کدوم از لباس ها و روسری های مامان در امان نیست. همه به نوبت توسط زهرا خانوم تا ساعت ها

تست می شه. اینم یه شال که به زهرا خیلی بیشتر میاد:

                                                   

این هم یه عکس از زمانی که موهای زهرا جان بلند بود. در شهریور همین سال. لباسشو عمه جیگر و جوراب شلواری گل گلی اش رو هم عمه طلا گرفته:

                                                

 

 

 

                                     

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۳ساعت 14:5  توسط مامان  |